Historia Swiata - inny portal historyczny!

Aby jak najdokładniej zarysować obraz codziennego życia w mieście średniowiecznym, należy zbadać wszelkie jego aspekty. Niezwykle cennym źródłem, jakie wieki średnie pozostawiły nam po sobie są manuskrypty zawierające porady i przepisy kulinarne. Dzięki nim możemy poznać sposoby przyrządzania i podawania posiłków w dawnych czasach.

Wynikiem procesów społecznych, kształtujących nowy ład w Europie wczesnośredniowiecznej, było wykształcenie się jednego z trzech filarów chrześcijańskiego społeczeństwa – stanu rycerskiego. Zaczął się on stopniowo wyodrębniać na przełomie X i XI w., początkowo stanowiąc średnią klasę społeczno – zawodową. Wzrost jej znaczenia, spowodowany przez kilka istotnych czynników, przypadł na wiek XI. Wtedy właśnie narodziła się nowa funkcja rycerstwa, które przestało być tylko grupą społeczną złożoną z wojowników, otrzymało bowiem uzasadnienie swej wyjątkowej pozycji społecznej w postaci tworzącej się stopniowo etyki rycerskiej, pozostającej z ścisłym związku z ideologią chrześcijańską. Wpływ Kościoła na ten proces był na tyle wyraźny, że warto zastanowić się dlaczego właśnie ta grupa społeczna okazała się istotna dla polityki papiestwa i jakie cele starano się zrealizować poprzez sakralizację praktyki militarnej.

Okres pierwszej wojny światowej był jednym z najbardziej znaczących i najważniejszych w dziejach Polski, bowiem po jej zakończeniu, w wyniku przebiegu wydarzeń, które już kilka lat wcześniej przepowiedział Józef Piłsudski, Polska po stu kilkudziesięciu latach zaborów powróciła na mapy Europy i świata. Z sentymentem co roku powracamy zatem do dnia 11 listopada 1918 roku, obchodząc rocznicę tego dnia jako Narodowe Święto Niepodległości. Data jest symboliczna, przyjęta na zasadzie podpisania przez Niemcy kapitulacji na froncie zachodnim tego samego dnia oraz przekazania przez Radę Regencyjną władzy nad podległym jej wojskiem Józefowi Piłsudskiemu, który dzień wcześniej przybył do Warszawy z więzienia w Magdeburgu.

Gabriel Narutowicz, pierwszy prezydent Rzeczpospolitej Polskiej jest bez wątpienia postacią tragiczną. Jego śmierć w zamachu naznaczyła pierwsze lata II Rzeczpospolitej. Jego osoba w tamtym okresie wywoływała ostre spory i polemiki. On sam jednak formalnie nie należał do żadnej partii i organizacji politycznej. Jednak jego działalność w rządach centrowych (Władysława Grabskiego, Wincentego Witosa, Antoniego Ponikowskiego, Artura Śliwińskiego i Juliana Nowaka), na które, może poza gabinetem Witosa, decydujący wpływ wywierał marszałek Józef Piłsudski, sprawiła że był kojarzony z tzw. obozem belwederskim skupionym wokół Naczelnika Państwa. Do zakończenia I wojny światowej nie odgrywał żadnej istotnej roli w polityce.