Historia Swiata - inny portal historyczny!

Stalinizm można scharakteryzować jako system opierający się na upaństwowieniu gospodarki, przejęciu za pomocą przemocy kontroli nad życiem społecznym oraz zmonopolizowaniu władzy w rękach jednej partii. Rozciągnięcie systemu władzy stalinowskiej na ziemiach polskich było skutkiem ostatecznych rozstrzygnięć II Wojny Światowej. Wkroczenie na ziemie polskie Armii Czerwonej dało polskim komunistom możliwość zdobycia władzy, na co bez poparcia wojsk ZSRR mieliby niewielkie szanse. Propaganda komunistyczna kierowała swe hasła głównie do dwóch grób społecznych: chłopów i robotników. W pierwszej części poniższego artykuły chciałbym przedstawić sytuację odbiorców owej propagandy w czasach stalinizmu, druga część jest natomiast poświęcona kultowi Stalina – sztucznemu tworowi, który został zaszczepiony polskiemu społeczeństwu w pierwszych latach Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej. Bazę dla powstania artykułu stanowiły prace: Dariusza Jarosza "Polacy a stalinizm 1948-1956", Roberta Kupieckiego "Natchnienie milionów: kult Józefa Stalina w Polsce 1944-1956", oraz materiały dostępne na stronach internetowych.

Wojna francusko-pruska to niewątpliwie jeden z ważniejszych konfliktów europejskich w XIX w. pociągający za sobą dalekosiężne skutki. Zwycięstwo w wojnie stało się zwieńczeniem pasma sukcesów Królestwa Prus w dziele zjednoczenia Niemiec i jednocześnie główną przyczyną upadku II cesarstwa we Francji, w wyniku czego w niedługim czasie dojdzie w tym państwie do rewolucyjnego chaosu czasów Komuny Paryskiej. Mało tego, po krótkim zastanowieniu można dojść do wniosku, że gdyby to Francja zwyciężyła w tym konflikcie nie powstałoby państwo niemieckie, które za kilkadziesiąt lat doprowadzi do wybuchu obu wojen światowych. Bitwa pod Sedanem pieczętująca zwycięstwo Prus nad Francją znalazła się na liście 18 bitew decydujących o losach świata, co tym bardziej świadczy o ogromnym znaczeniu tej konfrontacji.

Śmierć jest jedną z rzeczy ostatecznych towarzyszącą od zarania dziejów wszystkim cywilizacjom, nieuniknioną dla każdej jednostki bez względu na jej status społeczny, majątek itp. Niewątpliwie śmierć jest ważną częścią życia człowieka, w zależności od wierzeń stanowi niezbędny element w przejściu do innego, pośmiertnego świata, bądź w jak przypadku reinkarnacji zakończenie jednego z ziemskich bytów. W ścisłym związku ze śmiercią pozostaje obrządek pogrzebowy, przybierający zazwyczaj oprawę charakterystyczną dla wierzeń danej grupy kulturowej. Nie inaczej było w starożytnej Grecji, gdzie do śmierci i towarzyszących jej okoliczności, przywiązywano dużą wagę.

Walka z niewiernymi określana niekiedy mianem "świętej wojny" od swych początków pozostawała w ścisłym związku z papiestwem. Po raz pierwszy można było to zaobserwować na synodzie laterańskim w 1063 r. Papież Aleksander II nawoływał na nim wszystkie narody chrześcijańskie do udzielenia pomocy Hiszpanom zmagającym się z ekspansją Arabów na półwyspie Pirenejskim, pobłogosławił także sztandary, które zostały wysłane francuskiemu rycerstwu. Wobec zagrożenia cesarstwa wschodnio-rzymskiego przez Turków seldżuckich Urban II na synodzie w Clermont w 1095 r. posunął się o wiele dalej niż jego wyżej wspomniany poprzednik. Papież zwrócił się do zgromadzonych tam biskupów i całego zachodnioeuropejskiego rycerstwa nawołując do organizacji wyprawy mającej położyć kres zagrożeniu ze strony innowierców i ich obecności w Ziemi Świętej.