Historia Swiata - inny portal historyczny!

Okres pierwszej wojny światowej był jednym z najbardziej znaczących i najważniejszych w dziejach Polski, bowiem po jej zakończeniu, w wyniku przebiegu wydarzeń, które już kilka lat wcześniej przepowiedział Józef Piłsudski, Polska po stu kilkudziesięciu latach zaborów powróciła na mapy Europy i świata. Z sentymentem co roku powracamy zatem do dnia 11 listopada 1918 roku, obchodząc rocznicę tego dnia jako Narodowe Święto Niepodległości. Data jest symboliczna, przyjęta na zasadzie podpisania przez Niemcy kapitulacji na froncie zachodnim tego samego dnia oraz przekazania przez Radę Regencyjną władzy nad podległym jej wojskiem Józefowi Piłsudskiemu, który dzień wcześniej przybył do Warszawy z więzienia w Magdeburgu.

Gabriel Narutowicz, pierwszy prezydent Rzeczpospolitej Polskiej jest bez wątpienia postacią tragiczną. Jego śmierć w zamachu naznaczyła pierwsze lata II Rzeczpospolitej. Jego osoba w tamtym okresie wywoływała ostre spory i polemiki. On sam jednak formalnie nie należał do żadnej partii i organizacji politycznej. Jednak jego działalność w rządach centrowych (Władysława Grabskiego, Wincentego Witosa, Antoniego Ponikowskiego, Artura Śliwińskiego i Juliana Nowaka), na które, może poza gabinetem Witosa, decydujący wpływ wywierał marszałek Józef Piłsudski, sprawiła że był kojarzony z tzw. obozem belwederskim skupionym wokół Naczelnika Państwa. Do zakończenia I wojny światowej nie odgrywał żadnej istotnej roli w polityce.

Gdyby ktoś zadał mi pytanie, który moment z trwającej pięć tysięcy lat historii Chin uważam za najważniejszy, bez wahania wskazałbym na II wojnę światową. Odpowiedź taka wzbudziłaby zapewne zdziwienie, niedowierzanie, kto wiem, może nawet zostałaby z początku uznana za żart. ,,Jakże to, a co z kośćmi wróżebnymi Shang, pierwszymi cesarzami z dynastii Qin, budową wielkiego muru, rozkwitem sztuki w czasach czasami dynastii Tang, z najazdami Mongołów, z wielkimi ekspedycjami morskimi w XV wieku?? - pytałby zapewne mój hipotetyczny rozmówca, oczywiście gdyby był człowiekiem chociażby pobieżnie obeznanym z historią Chin? Najprawdopodobniej jednak przeciętny polski obywatel po prostu wybałuszyłby na mnie oczy i spytał ,,To Chiny w ogóle walczyły w II wojnie światowej?. ,,Owszem? odpowiedziałbym, ,,walczyły i to jak!?.

Kawiarnie wraz z ich dekadenckim charakterem bardzo silnie wrosły w nasze powszechne wyobrażenie o młodopolskiej bohemie Krakowa przełomu XIX i XX wieku. Kiedy więc słyszymy ?Młoda Polska?, przed oczyma staje nam w pierwszej kolejności Jama Michalika i kult przynależenia do środowiska artystycznego, a dopiero potem konkretne dzieła czy wydarzenia. Próbując nakreślić charakter owej bohemy, trzeba by więc w pierwszej kolejności przedstawić kawiarnie jako centrum życia czołowych krakowskich artystów, albo też przyjrzeć się anegdotom z nierozerwalnie związanym z tymi miejscami. Ich skarbnicą są na pewno szkice Boya-Żeleńskiego?Znaszli ten kraj?...?, które pozwalają dość wiernie odtworzyć klimat ówczesnej cyganerii, chociaż i tak większość z przytaczanych tam opisów czy sytuacji, zamiast odbarwiać mity, raczej jeszcze je koloryzuje, jakby w tęsknocie do czasów, które bezpowrotnie minęły. Sztuka dla sztuki?

Rozmowa z Adamem Zamoyskim, autorem wydanej właśnie książki "Warszawa 1920. Nieudany podbój Europy. Klęska Lenina"

Rozmowa z Cyrilem Bouyeure'em, autorem książki "Adam Michnik. Biografia. Wymyślić to, co polityczne".