Historia Swiata - inny portal historyczny!

Powszechnie za początek Wielkiej Wędrówki Ludów, która niemalże całkowicie zmieniła etniczną mapę Europy uważa się rok 375 naszej ery. Przyczyną tego wielkiego ruchu różnych plemion było pojawienie się na europejskiej scenie dziejów Hunów, koczowniczego ludu, najpewniej z grupy mongolsko-tureckiej. Lud ten przybył do Europy prawdopodobnie aż znad granic chińskich, gdzie byli znani, jako Hiung-nu, Siung-nu, czy Hsiung-nu. Właśnie około 375r. mieli Hunowie przekroczyć Ural, a następnie Wołgę, tym samym wkraczając w obręb rzymskiego zasięgu.

Rozwój konspiracyjnych oddziałów sanitarnych, współpracujących z organizacjami bojowymi i politycznymi rozpoczął się już we wrześniu 1939r. Początkowo działały one na zasadach przedwojennej Komendy Pogotowia Harcerek, lecz już wkrótce zostały przemianowane w Harcerstwo Sanitariatu Warszawy, założone przez druhnę Marię Kann, by potem w 1941r. Przekształcić się w Sanitariat Podziemnej Warszawy. Pod koniec tego roku w Komendzie Głównej ZWZ i Komendach Okręgu i Obwodów powołano referaty Wojskowej Służby Kobiet. Połączenie WSK i Sanitariatu Podziemnej Warszawy nastąpiło w 04.1942r. wraz z tworzeniem się Działu Służby Sanitarnej referatu WSK Okręgu Warszawa AK. Na jego czele stanęła referentka sanitarna Maria Kann, zastąpiona później przez Marię Jasiukowicz.

Rok 1914 był ważny dla całej Europy ze względu na wybuch wielkiej wojny. Miał on również bardzo duże znaczenie dla sprawy polskiej. Po raz pierwszy od rozbiorów zaborcy znaleźli się w przeciwstawnych blokach militarnych (Ententa i państwa centralne). Początkowo Polacy jakiekolwiek szersze działania o charakterze wojskowym i politycznym mogli podjąć jedynie w Galicji. Owocem tego była I Kampania Kadrowa J. Piłsudskiego, a potem Legiony. Polityczną bazę dla tego drugiego przedsięwzięcia stanowił powołany latem Naczelny Komitet Narodowy (NKN), na czele z Juliuszem Leo, a potem Władysławem Jaworskim. Przez całą jesień polskie odziały wspomagały Austriaków w walce z Rosjanami (bitwy pod Laskami, Anielinem, Krzywopłotami, działania w Ulinie Małej).

Wbrew obiegowym opiniom szkolnictwo rzymskie nie upadło wraz ze zlikwidowaniem zachodniej części cesarstwa. Nastąpiło to, dopiero w wieku VI, po którym kultura europejska stała się słaba i zarezerwowana dla duchownej elity. Począwszy od VII w. sytuacja się jednak poprawiała, co zaowocowało renesansem karolińskim. Był on jednak, raczej odkryciem pisarzy wczesnośredniowiecznych i konserwacją dotychczasowego dorobku. Dopiero wiek XII był dla historii nauki i myśli przełomowy. Pojawiło się wtedy kilka zjawisk, które doprowadziły do prawdziwego intelektualnego renesansu.