Historia Swiata - inny portal historyczny!

Wybory z 1957 r., odbywały się po październikowym przełomie, co sprawiło, że stały się one swego rodzaju plebiscytem dla nowej ekipy rządowej, skupionej wokół I sekretarza KC PZPR Władysława Gomułki. Oczywiście w ówczesnej rzeczywistości politycznej nie można było mówić o w pełni wolnych i demokratycznych wyborach. System wyborczy był tak skonstruowany, że bardzo utrudniał zgłaszanie list wyborczych przez niezależne organizacje społeczne i polityczne. Można było głosować tylko na wspólną listę Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej(PZPR), Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego(ZSL) i Stronnictwa Demokratycznego(SD), umieszczano na niej także kandydatów bezpartyjnych (zaliczano do tej kategorii osoby związane ze środowiskami katolickimi przychylnymi wobec PZPR – jak Stowarzyszenie Katolików Świeckich ,, Pax", a także prezentujące stanowisko częściowo niezależne od władz grupy ,,Znaku", ,,Więzi" i Kluby Inteligencji Katolickiej). Wystawiał ją istniejący od 1952r. Front Narodowy (od 1956r. występujący jako Front Jedności Narodu –FJN), przy czym z góry określona była liczba mandatów, jaka miała przypaść danej grupie politycznej.

(...),,Wiek XII był wielką epoką herezji" – twierdził Steven Runciman. Przechodząc do rozważań nad średniowiecznymi herezjami należy podjąć próbę sprecyzowania, co de facto kryje się za tym pojęciem i za jakie ,,zasługi" otrzymywano miano heretyka. Według obecnie obowiązującej definicji wyjętej z Katechizmu Kościoła Katolickiego ,,Herezją nazywa się uporczywe, po przyjęciu chrztu, zaprzeczanie jakiejś prawdzie, w którą należy wierzyć wiarą Boską i katolicką, albo uporczywe powątpiewanie o niej". Natomiast idąc za XIII – wiecznym teologiem i filozofem Robertem Grossetestem ,,Herezja jest efektem wyboru pochodzącego z rozumowania ludzkiego, będącego w sprzeczności z Pismem Świętym, wypowiadanym publicznie i podtrzymywanym z uporem".

Nowa książka Jacka Dukaja może być zaskoczeniem dla tych, którzy kojarzą nazwisko autora głównie z ambitną literaturą z pogranicza fantasy i science-fiction. Najnowsza pozycja w dorobku pisarza znacząco odbiega od tego, do czego zdążył przyzwyczaić czytelników.

Gdyby któregoś dnia, gdzieś na świecie powołano do życia elitarny klub, zrzeszający przedstawicieli narodów wyjątkowo ciężko doświadczonych przez historię to jest bardziej niż prawdopodobne, że prezesem owego zacnego zgromadzenia zostałby Polak. Duch dziejów nigdy nie lubił nas specjalnie rozpieszczać, owszem był taki czas, kiedy kraj nasz był środkowoeuropejskim imperium, warto jednak zauważyć, że przez większość swego istnienia mocarstwo to znajdowało się w stanie kryzysu, a jak się ów kryzys zakończył to już wszyscy wiemy i to, aż za dobrze.

Rozmowa z Adamem Zamoyskim, autorem wydanej właśnie książki "Warszawa 1920. Nieudany podbój Europy. Klęska Lenina"